యెడబాటు! - కౌండిన్య

విరిగిన మనసుని అతికించేదెలా ?
మానని గాయం ఆరేదెలా ....?
కనిపించే నా చిరునవ్వు .... కనబడని ఆ కన్నీరు ....! 
బాధించే ఈ యెడబాటు .... నిన్ను దగ్గర చేసిన నీ ఓదార్పు !
నాకు నేనే ... నాతో నేనే ...!

"అందరికీ కనిపించే నేను ... నేను కాదు !
నీకు తెలిసిన నేనే ... నేను!
దూరమైన ఆ నన్ను, నేను వెతికిన ప్రతీ క్షణం .... 
నువ్వు లేని నేను, నేను కాదని గుర్తుచేస్తుంది !"
 
నాలో జరిగే ఈ మౌన పోరాటం ..... 
యెడబాసిపోని నా నిశ్శబ్ధం.... 
తీరని మన మధ్య దూరం ..... కనపడే సంద్రం ఆకసం కలిసిన క్షణం !
కనిపించే కలయిక .... కానరాని దూరం !
దూరమై నన్నుఒదిలివెళ్ళిన  ఓ నేస్తమా .... 
నేనేం చేసానో నేరం ..... 
నువ్వు నన్ను ఒదిలే అంత పాపం !
ఒక వేళ తిరిగివచ్చే వీలే ఉంటే .... నీ పాదాలను నా కన్నీరుతో కడిగి క్షమాపణ చెప్పే నా కన్నీటి సాక్షిగా .... 
నువ్వు వదిలేసిన ఈ ప్రాణం నీకై తపించి పోతుంది !
అమ్మ తర్వాత నా మనసు మెచ్చిన ఓ ప్రతిరూపమా .... 
నీ కోసం నే వేచిన ప్రతీ క్షణం.... ఒక యుగంలా ఉంది !
ఎందుకో నీకు తెలియదా ?
క్షమించు.... తప్పు చేసినందుకు కాదు ....!
నువ్వు లేనప్పుడు నిన్ను తియ్యగా తిట్టుకున్నందుకు!

0 Comments